وه چه تحریمی است در بالاترین!

وه چه تحریمی است در بالاترین!

آمده ســرهای "آنهـــــا" بر زمین!

...

خود در اوج هستیم با یاران مان!

لینکها غرق نظر بــــــاران مان!

...

این همان بالاچــــه ای باشد که ما!

با هــــدف، با عشــق، بنمودیم بنا!

...

 

دشمن از ما این شجاعت را که دید!

هم به خود هم بر عملکـردش بِرید!

...

هر که هستی پس بیا خود سوی ما!

خویش را از اهــرمن هـا کن رهـــا!

...

هیچ آدابـــی و ترتیبـــی مجــــــوی!

هر چه می خواهد دل تنگت بگوی!

الا تحـــــریمیان گـــــرد هم آئید!

..............

الا تحـــــریمیان گـــــرد هم آئید!

که بالاتــــر ز هــــر بالا شمائید!

...

که از ذوق و تلاشی که شمایان!

نمودید اندر این ده ساله میدان!

...

زگمنامی به شهرت ها رسیـده!

همیـن "بالاترین" ورپــریـــده!

...

ولــی افتـــاده دست چند بچـــه!

که خاتون دیده اند، اما کدو نِه!

...

چون آنان را نبود آگاهی از آن!

بدون احتیاط و سست و لرزان!

...

 به تهدید و فشار و تیغ سانسور!

برای خودنمـــــائی هی زدند زور!

...

حساب مردمـــان گردید مســدود!

که تا نامردمـــان گردند پر سود!

...

ولی هر خاک و خاشاکی که آنهــا!

بپاشیدند شــــادان ســـوی مـاهــا!

...

فــــرود آمد به روی کلـــه هاشان!

وبر آن چهره های بی حیــــاشان!

...

چو نیکو بنگری تحریم، جنگ است!

"کلوخ انداز را پاداش، سنگ است"!

...

هر آن کو خسته خواهد مر شما را!

یقین گم کـــرده سوراخ دعــــــا را!

...

بدون اعتنــــا بــــر بی حیایـان!

ادامه می دهیم بر عهد و پیمان!

...

چو نیکو بنگرید اطرافتان را!

ببینید حاصل تحریمتــــان را!

..............

شاعر: زن شگفت انگیز!

عَرعَر مقدس!

سرایش این شعر رو هرچند به دونفر از دوستان قول داده بودم ولی علاوه بر اونها، تقدیم می کنم به همه شعردوستانی که اشعار رو با "دقت" می خونند. همچنین تقدیم به جوانخـر عزیز که گویا این روزها گرفتار شده و حال روز خوشی نداره. براش دعا کنیم:
..................
عده ای چون جملگی تقلید از خـــر می کنند
چون محرّم می شود یک ماه عرعر می‌کنند!
...
حیف باشد بی گمان خـر خواندن ملا و شیخ
چونکه این روحانیون! خود کار عنتر می‌کنند!
...
خر بزرگ است و شریف و کار بی منّت کند
شیخ و ملایان، عوام النّاس را خــر می‌کنند!
...
مرجــع تقلیدشــان همچــون زنِ آبستــن است
زین سبب وی را یواش اینور به آنور می‌کنند!
...
از سر شب تا سحرگاه عده ای اوباش و دزد
بر سر کوی و گذر گوش فلک کـر می‌کنند!
...
یک نفر ملا نبینـی در خیابان، وقت شب
چونکه شبها کار پیغمبـر! مکرر می‌کنند!
...
یا به سختی می توانی روز عاشورا یکی
از کلم سرها ببینی! خستگی در می کنند!
...
آش و قیمه چون دهی خلق گرسنه، لاجرم
با شکمهای پــر آنها، بهتــر عرعر می‌کنند!
...
پس رگ خواب خلایق آش و قدری قیمه است
آش و قیمــه گر نشــد، بهر تو چُس در می‌کنند!
...
شیخ و ملا، خلــق نادان را چو منتــر کرده اند
روز و شب این خلق نادان جمله عرعر می‌کنند!
...
رفت آن هنگــام که شیعه گری در عُـرف بود
بهر سِلفی، این زمان قدّاره در سر می کنند!
...
با سر و روی به خون آغشته در حمام گرم
یک دمی بهر ثواب! آن کار دیگر! می کنند!
...
رد شمشیر و قمه را بر سر و رویش ببین
این توحش را از آن رو بیش بدتر می‌کنند!
...
چونکه در بازار و در نزد مقدّس مسلکان
با چنین هیبت، بسی دزدیّ بهتر می‌کنند!
...
لیک ملا را نیــازی نیست تا بــر سر زنــد
تیغ برنده؛ چون آن عمامه بر سر می‌کنند!
...
دخــل و ســود آن کَلَم کــه بر ســر ملا بود
بیش از آن سودیست که تجّار زرگر می‌کنند!
...
از چه رو اینگونه شد؟ ملا فَر و جاهی نداشت!
زانکه ملا را سوار گــردن و ســـر می کنند!
...
چون "بی بی سی" عرعر آموزد به ملا بچّگان
"آیــت اللهــان" آنهـا بهتــــر عـرعـر می کنند!
...
الغرض، مقصود ما اصلن خر و عرعر نبود!
عارفان اشعـــار ما را درک، بهتر می کنند!
..................
شاعر: زن شگفت انگیز!

یادآوری پیام لسان الغیب حافظ شیرازی به دکتر مهدی یحیی نژاد!

..............


صاحب "بالاترین" از وضع آن آگاه نیست
گر که هم آگاه است، او را به جائی راه نیست!


یک دوجین مردم، بنام کاربر در زحمتند
یک دوجین هم دائمی نیست، گاه هست و گاه نیست!


سایت تان چندیست آمار کذائی می دهد
چونکه آمارش بلند است و کمی کوتاه نیست!


انتظار بیخودی از هادی و مهدی مدار
چون نیاز آن عزیزان، غیر مال و جاه نیست!


در زمانی آمدم دنیا، که مُد اسلام بود
 پس عدالت کیمیا شد، چون زمان شاه نیست!


کرکسان بالا نشینند و کلاغان سرورند
شیر و ببر و مرغ عنقا را، به بالا راه نیست!


نفرت و دشنام و فحش، ابزار کار عده‌ای
 مغرض و مامور و بیمار است، پُر بیراه نیست!


بی‌گمان بر عده‌ای خوش می‌رود این داستان
از چه رو خوش می‌رود؟ زیرا که وی آگاه نیست!


"تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی"
رمز و راز ما عیان عده ای گمراه نیست!


درد ما میهن پرستی شوق ما هم مردمند
ورنه این گفت و شنود از بهر ما، دلخواه نیست!


بی‌گمان در عاقبت پیروز میدانیم ما
بهر آن نامردمان، غیر از تباهی راه نیست!


"صاحب بالاترین" هشدار! فرصت اندک است
 سایت را دست کسی می‌ده که "یوزر کاه" نیست!


ورنه این بالاترین، رو سوی پائین می‌نهد
چونکه آمار اخیر، "از هیچ رو دلخواه نیست"!


..............

شاعر و پیام آور: زن شگفت انگیز!

دستـه بیلــی بــرای سانســورچی سایت بالاترین!

..................
مــادرت سوژه شعـــر شب پیش من بـود!
تو که هرگز نه غـرور و نه شـرافت نَبُدت!
...
چونکه هرگــز تو ندیدی پـــدرت را، گویم:
پـــدرت بی شــــرفی بود همانند خـــودت!
..................
شاعر: زن شگفت انگیز!

دسته هونگی برای سانسورچی سایت بالاترین!

..................
تـــو که هر روز و هر شب در فشـــاری!
تـــو که کــــــارت شـــده گریــه و زاری!
...
در این فکـــــــرم که شــــایــد مادر تــو
رطیلـــی خـــورده و زائیـــده مـــــاری!
..................
شاعر: زن شگفت انگیز!

"شاهنشاه محمدرضا شاه پهلوی!"

لینک بالابلاگی که 5 ساعت پیش در موضوع سیاست ارسال شده و اکنون 36 امتیاز دارد و در میان بالابلاگها هم تحت عنوان:
شاهنشاه محمدرضا شاه پهلوی:"آمریکا حقیقتا نقشی بسیار بزرگ در سقوط من ایفا کرد و این فکر درمدت اقامتم در باهاما تائید شد"
رویت می شود، چرا از میان لینکهای "موضوع سیاست" حذف شده است و در آن قسمت قابل مشاهده نیست؟ حذف کننده چه کسی است؟؟
..................
"با مدعی مگوئید، اسرار عشق و مستی!"
"تا بی خبـــــر بمیرد، در درد خود پرستی!"
...
لیکن بطور اورژانس، شاعر به من اجازت!
بنمـــــود تا گشــایم، پرونــــــده های پَستی!
...
پَستی ز حد فزون است، آنجا که آبرو نیست!
مسئول سایت گویا، خــــود را زده به مستی!
...
چون مایع اِمــــالــه، در اندرون این سایت!
سانســـــور لامــــروت، آیــد به چیره دستی!
...
معلوم شد مـــــرا از، حال و هوای اینجـــا!
در این خراب گشته، خود نیست سرپرستی!
...
فردی که حال و روزش، بر ما آشکار است!
در کارکــــرد این سایت، ورزد دراز دستی!
...
لیکن خبــــر ندارد، از عــــزم جــــزم آنکه!
دین و مرام او هست، همواره شه پرستی!
...
در پیش خود نموده، این فکر سست بنیان:
دارم بر آن جماعت، بسیــــار پیش دستی!
...
یکبـــــار خواندم اورا، با لحن پر مــــروت!
باید کنون نشان داد، قدرت و ضرب شستی!
...
هر روز هر شب اینجا، آمــــاده و بهوشیم!
لینک شهشنشه ما، محذوف گشته دستی!
...
لینکی که در "سیاست"، ارسال گشته اکنون!
پیدا نمی شود در، آن جا کــــه "تو" نشستی!
...
تا حل مشکل اینجا، هر روز اعتراض است!
تو یک نفر زبون و، ترسو و خائــــن هستی!
...
دزدی آشکـــــــاری، واقع شده در اینجــــا!
پیـــــــــروز می نماید، ما را وطن پرستی!
..................
شاعر: زن شگفت انگیز

"شاهنشاه محمدرضا شاه پهلوی!"

..................
"گفتم غم تو دارم، گفتـا غمت سر آید!"
"گفتم که ماه من شو، گفتـا اگر بر آید!"
...
نام شهنشـه ما، چون بر سر خبرهاست!
چندیست الگوریتمت، را خاک بر سرآید!
...
پنهان کنی به سرعت، نام شهنشـه ما!
نام شهنشهی که، چون ماه نو در آید!
...
خود ریده ای به قانونی که نوشتی آنرا!
تا بلکه عقده و خشم، سوی تو کمتر آید!
...
یک عده ای که گویا، از بطن این نظامند!
اصلاح! می پسندند، تا خرجشان درآید!
...
خود بیست سال بگذشت، از سید فریبا!
یک دور باطل است این، تا جان تو در آید!
...
"نرگس محمدی" خود، عضوی از این نظامست!
خـــود نقش منفــی او را، اجـــرای بهتــر آید!
...
چون مدتش سـر آید، نقشی دگر دهندش!
"نسرین ستوده" آنگــاه، بالای منبـــر آید!
...
این حقــــه های کهنـــه، دیگر اثــر ندارند!
معکوس "هوگ" خوری تو تا وزن بهتر آید!
...
این دین و این حکومت، اصلاح ناپذیرند!
اصلاح خویشتن کن، از دستت ار بر آید!
...
استــــاد مـا بزرگ و، آزاده و نجیب است!
از دست چون شمایان، فردی چو من بر آید!
...
چون در زمان اسلام، چشمم گشوده شد بر!
این دولتی کــه از آن، بس بوی عنتــــر آید!
...
آموختم چگــــونه، آدم کنم خــــران را!
هم آن خری که بهتر، بر صوت عرعر آید!
...
جز خواندن شهادت، راهی دگر نباشد!
چون پنجــه عقابی، بر فرق کفتــر آید!
...
ابن سایت را بکوبم، بر فرق همچو گاوت!
با شدتی که از تـــو، آوای خــــر در آیــد!
...
این شعر هم بگفتم، با لحن پــر مروت!
گر که نفهمی آنگاه، اشعار دیگــر آید!
...
بر هیکل تو کردم، هر آنچه لایقش بود!
رو کن هرانچه خواهی، از دستت ار برآید!
..................
شاعر: زن شگفت انگیز!

شعر با قافیه آزاد - ... نخور!

این شعر جهت استفاده دوستان شعردوست با قافیه آزاد سروده شده، که بسته به مورد استفاده می توانید به جای سه نقطه هر کلمه مناسب یا دلخواهتان مانند: غم ... نان ... کیک ... شربت ... گل و نظایر آنها را ، قرار دهید.
..................
ماوس و کیبرد و مونیتور را همه دارند جانا، ... نخور!
چند شاهی بهر اینترنت بدست آرند جانا، ... نخور!
....
چند مطلب از قدیمی یا که نو را میتوان گوگل نمود
لیکن انسانی ندیده خیری از آن تا به حالا، ... نخور!
....
گر تصادف، پی سی و سرور بیاورد و فرا رویت نهاد
باز هم هستی تو اندر لیست بی دست و پاها، ... نخور!
....
پشت رایانه نشستن کار هر بز نیست! دانی بی سواد؟
چونکه آن کاریست چون کوبیدن خرمن به صحرا، ... نخور!
....
گاو نر می خواهد و مرد کهن، مطلب نوشتن یا که شعر
را از اعماق وجودت خوش سرودن ناب و زیبا ، ... نخور!
....
نرگس چشمان تو شاید که افتاده است از نور و فروغ
نرگسی باید خوری و یک دل سیر ارده حلوا ، ... نخور!
....
گر که از بدبختی و از حرص و جوشت کله را کوبی بسقف
نیک دانی نیست درمانی جنون گـــاوها را ، ... نخور!
....
یک دو چندی گشته ای همبازی طفلان لوس و بس ننر
چون شوی پنهان؟ به دست ما شوی آخر تو پیدا ، ... نخور!
....
چند سیلی و چک و پس گردنی را تو همی باید خوری
اینهمه نعمت ز بهر خوردنت گشته مهیا ، ... نخور!
....
چون پریروز و همی دیروز و فرداهای خوش از آن ماست
گر توانی چاره ای بنما تو امروزِ دوپا اندر هوا را ، ... نخور!
....
طوطیان هند همی شکر شکن گشتند از شیرینی اشعار ما
کرم و زنبور و مگس گردد خوراک مرغ مینا، ... نخور!
..................
شاعر: زن شگفت انگیز!

جدا شو ز بدکار ای هموطن .... مشـــو هم رَه او به راه گنـــاه!

"چه فرمان یزدان چه فرمان شاه" .... سپهر آنِ یزدان، زمین آنِ شاه
...
نشاید که سرپیچی از هیچ یک .... دو فرموده سوی یکی شاهراه
...
همان شاهراهی که ایران زمین .... هم آغاز آن است و پایان راه
...
ز ایران به ایران بباید رسی .... از آنی که روز و شبش شد تباه
...
به ایران آزاد و فرخنده پی .... همانی که بنهاد و کوچید شاه!
...
به سرمنزل آخر آنگه رسی .... که ایران خرَد را شود پایگاه
...
وگرنه زجهــل و ز نامــردمی .... نیابی کسی را تو انـــدر پناه
...
ز بدکــار هرگز نگـــردی رها .... چو نـــزد بدانت بود جایگاه
...
بباید جدا گشتن از دشمنان .... همانان که کردند ایران، تباه
...
همانان که آن چهره شوم شان .... شود با دَد و اهرمن اشتباه!
...
که آنان بزودی به مرگی بسی .... بد انجام وننگین وبس جان‌کاه
...
ببینند فرجـــــام بد کارگـــی .... بغلتند یکبـــــاره تا قعـــر چاه
...
همان چاه تاریک بسیار ژرف .... که کندند با فعل زشت و تباه
...
جدا شو ز بدکار ای هموطن .... مشـــو هم رَه او به راه گنـــاه!
...
به فردای فرخنده ای می رسیم .... بیاری یزدان و فرمان شاه
...
اگر چه شهی را ز کف داده ایم .... ولی آندگر شــــاه پر فرّ و جاه
...
بجای است و فرمان شاهی بدست .... بدست پسر داده فرمان، شاه
...
"پسر کو ندارد نشان از پدر" .... خطا باشد ار نامی‌اش پورِ شاه
...
ولی تا بدین لحظه شاه نوین .... به فرّ و به حکمت بپیمود راه
...
به قانون مشروطه ایشان بوَد .... همی شاه ایران و یزدان پناه
...
همی بگــــذرد دور اهریمنان .... رسیده به پایان روز سیــــــاه
...
سپهر و زمین آنِ یزدان و شاه .... که صبح بداندیش شد شامگاه
..................
شاعر: زن شگفت انگیز!

تقدیم به خاک میهن، که امانت‌دار هزاران ساله خونهای پاک بوده است و خواهد بود!

..................
به ایران زمین، پرتوی تابناک .... درخشید در عهد جمشیدِ پاک
از آن پرتو آب وطن فرّه شد .... همان آب فرّه بنوشید خاک
"فرو چون چکد خونم از قلب پاک .... خدا، شاه، میهن نویسد به خاک!"

...

مر آن پرتو "آگاهی و داد" بود .... که با شاه جم، یار و همزاد بود
از آن پرتو و خاک و از آبها .... پدیدار شد بس زن و مرد پاک
"فرو چون چکد خونم از قلب پاک .... خدا، شاه، میهن نویسد به خاک!"

...

چنین بود تا کوروش و داریوش .... خشایار، شاهنشه رزم‌کوش
همه پاک دین و همه پاک خو .... دَد و اهرمن یکسر اندر هلاک
"فرو چون چکد خونم از قلب پاک .... خدا، شاه، میهن نویسد به خاک!"

...

از آن پس بکاهید این فرّهی .... که دشمن بیاموخت فرماندهی
بیامد به نزدیک ایران زمین .... همه بد نهادانِ همچون ضحاک
"فرو چون چکد خونم از قلب پاک .... خدا، شاه، میهن نویسد به خاک!"

...

از آن پس، ز آگاهی و داد کاست .... فرا روی دشمن، کسی بر نخاست
سکندر، و تیمور و چنگیزخان .... دِژم کار بودند و بس خوفناک
"فرو چون چکد خونم از قلب پاک .... خدا، شاه، میهن نویسد به خاک!"

...

پس از تازش و یورش تازیان .... نشد بهر ایران، بغیر از زیان
چو اسلام آمد، به دین بِهی .... نماندند جز اندکی بیمناک
"فرو چون چکد خونم از قلب پاک .... خدا، شاه، میهن نویسد به خاک!"

...

ز آگاهی و هم ز داد و دِهِش .... نماند هیچ، جز حاکمی بد منش
چنین بود پس سالیان دراز .... زن و مرد ایرانی اندوهناک
"فرو چون چکد خونم از قلب پاک ..... خدا، شاه، میهن نویسد به خاک!"

...

نظر کرد یزدان، دمی سوی ما .... قد افراشت سردار ایران، "رضا"
رضا شاه دانا در اندک زمان .... فکند اهرمن را بخاک هلاک
"فرو چون چکد خونم از قلب پاک ..... خدا، شاه، میهن نویسد به خاک!"

...

"محمدرضا" تاج شاهی به سر .... نهاد از پس درگذشت پدر
شب و روز از بهر ایران نخفت .... بتاباند "همان پرتو" تابناک
"فرو چون چکد خونم از قلب پاک ..... خدا، شاه، میهن نویسد به خاک!"

...

در اینجا سخن می شود دردناک! .... شد ایرانی از کرده اش شرمناک!
چو خواهی رهائی ایران زمین .... ز چنگ دد و دیو و چنگ ضحاک
زن ومرد، بی باک و هم سینه چاک .... برآریم جنگی بسی سهمناک!

"فرو چون چکد خونم از قلب پاک .... خدا، شاه، میهن نویسد به خاک!"


..................
شاعر: زن شگفت انگیز!

بالا .... بالا ..... بالاتر!

هوای ابری، نبودن استاد اعتمادی، اون کاربر دیروزی که طبع شعر من رو به جوش آورد و مطلب دیروز جوانخر بی همتا! همگی دست به دست هم دادند تا من روز جمعه دم ظهر، با چشمهای پف کرده و تازه از خواب بیدار شده، بشینم پشت لپ تاپ و این شعر رو گرم گرم! سروده و تقدیم کنم به همه اونهائی که دوست دارند "هرچه می خواهد دل تنگشان بگویند!". توضیح اینکه این شعر هیچ مخاطب خاصی ندارد ولی مخاطب عام ...... خیلی دارد!:
..............
ای که در بالاچه‌ات فکر خدائی می کنی . . . . در قفس بنشسته ای، حس رهائی می کنی
رفته ای در جلد خر، احساس شیری کرده ای . . . . بهر آن بالاچه‌ات، آدم ربائی! می کنی
هر که گفتارش تو را آزرد، جمله بسته شد . . . . زین سبب خوشحالی و "دژمن!" زدائی می کنی
آنکسی کاورد بالاچه، گمانش این نبود . . . . که رسد روزی که تو "مثبت" گدائی! می کنی
این مکان "بالاترین" بود و کسی دلخور نبود . . . . دلخوری آوردی و خود، ژاژخائی می کنی
آن سبو بشکست و آن پیمانه ها هم، جمله ریخت . . . . چون اخیرن تو ز ماتحتت! صدائی می کنی
تا شود قوت برای روح مرعوب، آن صدا . . . . آبرویت را برای خودنمائیت، فدائی می کنی
مرغ مینا! را کجا باشد سزا پرواز اوج . . . . چون تو با مرغان مینا هم نوائی! می کنی
حالیا، پیچاندن گوش تو دیگر سخت نیست . . . . چون که از ماتحت او، روغن زدائی! می کنی
پشت ما گرم است بر عقل و سواد و فکر خویش . . . . از حسادت تو بیان، هر ناسزائی می کنی
..............
شاعر: زن شگفت انگیز!

سانسورچی مضطرب بالاترین!

چون که سانسورچی این سایت کمی مضطرب است!

همـــه را دشمن جــــان بهــــر خــــودش می بینـــد!

...

مصلحـت نیست کــــه اورا ســــر خــــود وا بنهــــی!

"مـــــــرده را رو بــــدهــــی بر کفنـــش می رینـــد!"